Hij hield het maanden vol. Tot de druk wegviel.
Waarom de klap soms pas komt als alles weer rustig is.
Een medewerker die overbelast raakt, gaat niet altijd direct slechter presteren. Zeker bij neurodivergente medewerkers kunnen signalen van overbelasting lang verborgen blijven.
Stel, er speelt al langere tijd iets op het werk. Een belangrijk project loopt niet goed, er zijn te weinig mensen en de deadline komt steeds dichterbij. Eén van je medewerkers staat daardoor al maanden onder flinke druk.
Toch blijft hij overeind. Hij komt naar zijn werk, haalt zijn deadlines en doet zijn werk goed. Je merkt wel dat hij stiller wordt, zich vaker terugtrekt en minder aanwezig is dan normaal.
Maar zijn prestaties zijn nog steeds goed. Dus echt reden om je zorgen te maken lijkt er niet te zijn.
Het probleem is opgelost. Mooi toch?
Na een paar maanden is het probleem eindelijk opgelost. De deadline is gehaald en de grootste druk valt weg.
Mooi, denk je. Nu kan hij bijkomen.
Maar er gebeurt iets totaal anders.
Juist nu stort hij in.
Zijn energie is compleet weg. Naar kantoor komen lukt niet meer. Zelfs een stukje fietsen voelt zwaar. Uiteindelijk meldt hij zich ziek.
Hoe kan dit?
Toen het écht zwaar was, lukte het toch ook? Waarom nu ineens niet meer?
Misschien herken je dit zelf wel
Je hebt wekenlang keihard gewerkt en je vakantie komt eraan. Nog even die deadline halen, nog even je mailbox leeg, nog even door.
En dan heb je eindelijk vakantie… en word je ziek.
Of je ploft na een hectische periode op de bank en bent vervolgens niet meer vooruit te branden.
Zolang het moest, ging je door. Pas toen het niet meer hoefde, voelde je hoe moe je eigenlijk was.
Goed presteren betekent niet dat het goed gaat
Bij sommige neurodivergente medewerkers kan dit extra verraderlijk zijn. Mensen met bijvoorbeeld autisme of ADHD kunnen soms lang doorgaan, zich aanpassen, compenseren of maskeren. Soms zonder zelf goed door te hebben hoeveel energie dat kost.
Zeker als er iets móét gebeuren, kunnen ze hun schouders eronder zetten en blijven presteren.
Maar ondertussen kan de batterij steeds verder leeglopen.
En wanneer de druk wegvalt, ontstaat er eindelijk ruimte om te voelen hoe het écht gaat.
De rust veroorzaakt de uitputting niet. De rust maakt zichtbaar wat tijdens het doorgaan verborgen bleef.
Kijk niet alleen naar de resultaten
Als iemand die normaal enthousiast en aanwezig is tijdens een drukke periode steeds stiller wordt, zich terugtrekt of alleen nog energie lijkt te hebben voor wat echt moet gebeuren, is dat een goede reden om nieuwsgierig te worden.
Niet omdat iemand die stiller wordt automatisch overbelast is. Maar omdat verandering soms eerder zichtbaar is dan teruglopende prestaties.
Vraag daarom niet alleen:
“Lukt het allemaal nog?”
Vraag ook eens:
“Ik zie dat het werk nog goed gaat, maar hoeveel energie kost het je eigenlijk om dit vol te houden?”
Want soms zit het belangrijkste signaal niet in wat iemand niet meer kan, maar in hoeveel energie het kost om het nog wél te kunnen.
Komen deze situaties je bekend voor?
Laten we samen kijken naar mogelijke oplossingen. Vul je gegevens in en neem vrijblijvend contact op om de mogelijkheden te bespreken.
