In veel organisaties ontstaat uitval niet omdat iemand het werk niet aankan.
Maar omdat iemand te lang doorgaat, terwijl hij of zij ogenschijnlijk nog functioneert.
Zeker bij medewerkers met autisme blijven signalen van overbelasting vaak onder de radar.
Niet uit onwil, maar omdat iemand zich aanpast, doorzet en soms te lang loyaliteit toont.
In mijn werk zie ik drie signalen die HR en leidinggevenden serieus mogen nemen.
1. Taken kosten steeds meer tijd dan voorheen
Werk dat eerst soepel ging, vraagt ineens meer tijd en energie.
Niet omdat iemand minder gemotiveerd is, maar omdat de mentale belasting toeneemt.
Wat helpt:
Breng focus aan. Versimpel taken waar mogelijk en bespreek werkzaamheden één voor één. Minder schakelen betekent minder stress.
2. Pauzes worden structureel overgeslagen
“Even doorwerken om bij te blijven” lijkt onschuldig, maar is vaak een alarmsignaal. Juist bij autisme zijn pauzes nodig om prikkels te verwerken.
Wat helpt:
Maak pauzes onderdeel van de werkafspraken.
Ook of juist wanneer het druk is.
3. Herstel na een werkdag duurt steeds langer
Waar iemand eerst ’s avonds nog kon opladen, blijft de vermoeidheid nu hangen.
Dit is een belangrijk signaal dat de balans zoek is.
Wat helpt:
Verlaag tijdelijk de belasting en maak samen helder wat ‘goed genoeg’ is.
Duidelijkheid geeft rust.
Waarom dit zo belangrijk is
Deze signalen zijn geen persoonlijke tekortkomingen. Het zijn vroegtijdige waarschuwingssignalen.
Door hierop bij te sturen:
- voorkom je uitval
- verminder je stress
- vergroot je duurzame inzetbaarheid
Niet later.
Niet pas bij verzuim.
Maar nu, wanneer iemand nog meedraait.
Welke van deze signalen herkennen jullie op dit moment in jullie organisatie?
Wil je hier eens over sparren of onderzoeken wat dit vraagt in jullie situatie, dan denk ik graag mee.
Komen deze situaties je bekend voor?
Laten we samen kijken naar mogelijke oplossingen. Vul je gegevens in en neem vrijblijvend contact op om de mogelijkheden te bespreken.
